OSAM DECENIJA SD CRVENA ZVEZDA (2/8)
(8.4.2026) – Dominacija košarkaša Crvene zvezde u posleratnim godinama bila je zapanjujuća. Umesto reči košarka, koristila se “zamenica” – Zvezda. U deset godina isto toliko titula i momaka i devojaka. Epiteti za opis ovog doba su suvišni, dovoljna su prezimena Popović, Roklicer, Gec, Demšar, Kalember…
Odbojkaši su prvu stranu knjige klupskih uspeha otvorili kad i fudbaleri (1951), s tim što su šampionskoj tituli dodali i Kup. Očekivanja koja su od trenutka postojala ispunili su sa još dva trofeja Kupa i drugom klupskom titulom. Kako izgleda biti najbolji u zemlji saznali su rukometaši, teniseri i u više navrata atletičari i atletičarke. Podjednako uspešni bili su i veslači, koji su neretko bili prvi u svim disciplinama. Početkom pedesetih mačevaocima Zvezde nije bilo ravnih u floretu i maču. Posle tri osvojena ekipna prvenstva počelo je sa velikim poštovanjem da se govori o našem šahovskom klubu, baš kao i bokserskom zahvaljujući šampionu Milivoju Bulatu.
Fudbaleri Zvezde su sve češće bili šampioni (pet titula, tri Kupa), a navijači su se navikavali i na uspehe na međunarodnoj sceni. Polufinale Kupa evropskih šampiona i italijanska Fiorentina bili su nepremostiva prepreka. U vitrine kluba stigao je prvi evropski trofej – Dunavski kup. Novi stadion je otvorio kapije, a na terenu se posebno isticao jedan beogradski šmeker, Dragoslav Šekularac.
Košarkašice su stigle čak do 16. titule, a odbojkaši dve godine uzastopno šampioni. Prvenstvo prvi put osvajaju i odbojkašice i počinju trijumfalni niz koji je kasnije zaključen sa brojem šest. Šampionskim zvanjem hvalili su se i rukometaši, koji su se domogli prve duple krune.
Bile su to godine za pomeranje granica, za ispitivanje sopstvenih limita. Veselin Mugoša postavio je evropski rekord na dve milje, Milija Jocović postao je prvi Jugosloven koji je kuglom srušio granice od 17 i 18 metara, a Milica Rajkov Ninkov donela je klubu čak devet titula prvakinje države. Teniski, plivački, rvački i skijaški klub dobili su prve šampione Jugoslavije. U mačevalački klub stigla je Vera Jeftimijades. Njen dolazak garantovao je titule u floretu na državnim prvenstvima u deceniji koja je usledila. Dominirali su mačevaoci, ali i bokseri koji su osvajali šampionat kao po navici.
Međutim, dolazi period prve velike krize Sportskog društva u celini, krajem pedesetih i početkom šezdesetih. Sportsko društvo je postojalo samo na papiru. Jedini klubovi koji su i tada čvrsto bili u vrhu domaćeg sporta, i bili šampioni, bili su fudbaleri i košarkašice. Ipak, 1963. godine grupa starih zvezdaša pokreće inicijativu da se obnovi rad Sportskog društva. Za predsednika se bira Mirko Popović, ali su i mnoge druge ličnosti iz javnog života bile u vrhu rukovodstva. Ubrzo sa konsolidacijom društva dolazi do revitalizacije klubova i uspostavljanja sistema rada u njima.
Od krucijalnog značaja kako za Fudbalski klub, tako i za čitavo društvo, bila je izgradnja novog stadiona, a fudbaleri Zvezde terali su po starom. Pređašnjim titulama dodate su još četiri, kao i tri Kupa. Osvojen je Srednjoevropski Kup, i po drugi put crveno-beli su igrali polufinale Kupa evropskih šampiona. Ipak, izgubljen je dobijen meč protiv Panatanaikosa. Popularna Marakana je bila puna kao „šibica“ protiv Ferencvaroša u polufinalu Kupa pobednika kupova, ali dalje se nije moglo. Bilo je to doba fudbalske vladavine jednog po sve specifičnog igrača, jedanaestice, najboljeg – Dragana Džajića.
Godine formiranja preostalih klubova SD Crvena zvezda:
Plivanje 1946.
Automobilizam 1946.
Skijanje 1946.
Biciklizam 1947.
Rvanje 1953.
Kuglanje 1953.
Karate 1972.
Ragbi 1982.
Tekvondo 1994.
Bridž 1995.
Kik-boks 1995.
Dizanje tegova, Disciplina snage, Bodibilding 1996.
Profesionalni boks, Ultimat fajt, Kjokušin 1997.
Ragbi 13 2006.
Bouling 2007.
Florbol 2008.
E-sport 2017.
Futsal 2019.
Basket 3×3 2026.
OVAJ PROJEKAT JE SUFINANSIRAN SREDSTVIMA MINISTARSTVA INFORMISANJA I TELEKOMUNIKACIJA REPUBLIKE SRBIJE. STAVOVI IZNETI U PROJEKTU NE IZRAŽAVAJU NUŽNO STAVOVE MINISTARSTVA KOJE JE DODELILO SREDSTVA.
FOTO – SD CRVENA ZVEZDA